Toneelhit na 10 jaar terug in het theater! Herkenbaar, humoristisch en uit het leven gegrepen

Carin en Johan zijn al twaalfeneenhalf jaar getrouwd, hebben twee kids en allebei een goede baan. Kortom, een prettig bestaan, niks te klagen. Vanavond komen hun beste vrienden, Debby en Tom, eten. Gezellig met zijn vieren tafelen. Althans, dat is de bedoeling... maar Debby gooit al snel roet in het eten met de mededeling dat zij en Tom zich in een enorme crisis bevinden. Carin en Johan weten niet hoe ze moeten reageren. Er blijken griezelig veel overeenkomsten te zijn tussen beide koppels. Al gauw is de spanning om te snijden. Want als je eenmaal begint met vragen te stellen over je huwelijk, weet je nooit waar je eindigt?

Wat begint als een gezellig etentje tussen twee bevriende echtparen, draait snel uit op een pittige confrontatie. Het publiek zeilt mee tussen de klippen van beide huwelijken. De situaties zijn direct uit het leven gegrepen waar vooral veel om gelachen kan worden. Kortom: smakelijk eten!


Rick & Lone over Eten met Vrienden

Na tien jaar wordt het prijswinnende relatiedrama Eten met vrienden opnieuw opgevoerd. Een wrangkomisch, (soms pijnlijk) herkenbaar toneelstuk met Rick Engelkes, Lone van Roosendaal, Miryanna van Reeden en Kees Boot als bevriende echtparen. 'Hoe accepteer je dat je relatie niet meer zo spannend is als vroeger?'

Waar blijft de passie na twaalf jaar huwelijk? Ze dreigt nog weleens te vervliegen als praktische zaken de overhand nemen. Of zoals een van de personages uit Eten met vrienden het bondig samenvat: 'De kinderen, de hypotheek betalen, de zeebaars marineren...'

Happy couple Johan en Carin (twee kinderen, mooie carrières, culinaire reisjes naar Italië) worden geconfronteerd met het falende huwelijk van hun beste vrienden Tom en Debby. Ongewild worden ze gedwongen na te denken over hun eigen relatie - het brengt het solide fundament onder hun huwelijk behoorlijk aan het wankelen.

Met Dinner with Friends legde de Amerikaanse toneelschrijver Donald Margulies in 1998 de vinger pijnlijk precies op de zere plek: hoeveel leed gaat er schuil achter de fašade van kalm huwelijksgeluk? Margulies won met zijn toneeltekst de Pulitzer Prize. Toenmalig casting director Job Gosschalk zag het prijswinnende stuk in New York en tipte producent Rick Engelkes. Die bracht het in seizoen 2002-2003 voor het eerst op de Nederlandse planken in een regie van Peter de Baan, met glansrollen voor Huub Stapel en Renée Soutendijk, destijds voor het eerst in lange tijd weer (samen) in het theater.

Nu, tien jaar later, wordt Eten met vrienden opnieuw opgevoerd. Dit keer heeft Gosschalk zelf de regie op zich genomen en is Engelkes niet alleen betrokken als producent, maar ook als acteur. Samen met Lone van Roosendaal, Miryanna van Reeden en Kees Boot speelt hij de twee koppels, die steeds verder uit elkaar drijven. Hij herkent wel het een en ander in zijn personage Johan, zegt Engelkes. Net als de huiselijke family man staat hij in het weekend graag in de keuken om een visje te marineren. 'Na zoveel jaar huwelijk ken je elkaar. Je durft op de ander te vertrouwen, hebt niet meer het gevoel dat je elkaar voortdurend hoeft te entertainen. Tegelijkertijd is het belangrijk dat je niet in een te grote vanzelfsprekendheid belandt: je moet elkaar wel alert houden, niet te laid back worden, dan raak je elkaar kwijt. Ik ben heel blij dat we dit stuk opnieuw opvoeren. In eerste instantie had ik het niet zo in de gaten, maar op het moment dat je gaat spelen merk je hoe goed Margulies' tekst in elkaar zit. Job, die zelf veel geschreven heeft en toch wel wat gewend is, zegt het ook steeds: wat is dit stuk goed geschreven!'

Gosschalk vroeg Sylvia Witteman een nieuwe vertaling te maken. 'Op die manier eigen ik me een stuk toe. Als Volkskrant-columniste trapt Sylvia de tijdgeest op de staart, dat past bij een eigentijds stuk als Eten met vrienden. Bovendien heeft zij in haar culinaire columns en kookboeken veel over eten geschreven, dat vond ik een aardige link.' Als regisseur werkt Gosschalk sterk vanuit de tekst. 'Dat is het beginpunt, als je die nauwkeurig volgt, vloeien de mise-en-scènes er vanzelf uit voort.' Muzikale intermezzo's tijdens de scènewisselingen zorgen voor een filmisch accent. 'In mijn herinnering was het stuk een comedy, maar dat beeld bleek niet te kloppen; het is behoorlijk heftig allemaal, hoewel er een paar goede grappen in zitten. Als je als echtpaar lang bij elkaar bent, slijten er patronen in je relatie. Voor je het weet is er geen wezenlijk contact meer. Het knappe aan Margulies' tekst is dat je van alle personages kunt houden, maar ook aan iedereen de pest kunt krijgen, de sympathie van de kijker wordt per scène gestuurd. Eten met vrienden is niet mooi van taal op een Tjechovmanier, maar psychologisch is het ongelooflijk geraffineerd. Als toeschouwer verlaat je de zaal met een unheimisch gevoel.'

Voor Lone van Roosendaal, die eerder in verschillende musicals speelde, is de rol van Carin haar eerste toneelrol. 'Ik was benieuwd hoe het me zou afgaan, een toneelstuk.' Inmiddels weet ze: toneel is veel vermoeiender dan musical. 'Musical kost veel fysieke energie, dit stuk trekt vooral een wissel op mentaal niveau. Job is een regisseur die op de vierkante millimeter opereert. Het repetitieproces voelt als een vijf weken durende workshop. Hier geen helikopters die uit de lucht vallen of liedjes waarachter je je kunt verschuilen. We staan met vier mensen en drie keukenblokken op het toneel, daar moeten we het mee doen.' Dat maakt het ook spannend, vindt Engelkes. 'Het is een zoektocht hoe je de karakters geloofwaardig op toneel brengt. Uiteindelijk zal voor iedere bezoeker één van de vier personages dichtbij komen. Het stuk gaat niet alleen over huwelijken, het gaat ook over vriendschap. Hoe verhoud je je tot je beste vriend als die plotseling besluit een ander leven te gaan leiden en je overspoelt met verhalen over fantastische seks met z'n nieuwe vriendin?' Van Roosendaal: 'Dan gaat het over afgunst en jaloezie: in hoeverre kun je de ander iets gunnen? En hoe accepteer je dat je eigen relatie niet meer zo spannend is als vroeger?' Engelkes: 'Als man weet je dondersgoed wat je vrouw wil horen om zich gewaardeerd te voelen, maar af en toe zijn we zo onhandig en zeggen dan juist de verkeerde dingen.' Van Roosendaal: 'Zelf ben ik vijftien jaar samen met m'n man. Natuurlijk vraag ik me weleens af of het gras ergens anders niet groener is, maar tegelijk moet ik er niet aan denken met een ander weer van voren af aan te moeten beginnen. Als ik opnieuw zou moeten kiezen, zou ik weer voor mijn man vallen.'

 
HOME | OVER DE VOORSTELLING | SPEELSCHEMA | CAST | CREATIVES | FOTO'S & VIDEO'S | CREDITS
Copyright© 2011 | Rick Engelkes Producties (REP)
Decor: Marjolein Ettema | Fotografie: Bob Bronshoff